فانوس لبریز از شعرت را می آویزی بر گوشه ی چپِ هلال ماه. چندمین روز بدون تو دریا سر در خویش گاه غران اما چون تو غریبانه خاموش انگار کوری مادرزاد در عمیق ترین موج فرو می روی و قبل از غوطه ی آخرین فریاد می زنی: زنده باد جهان،بی من. ولی_رضایی فانوس لبریز منبع
درباره این سایت